|
เพื่อนบ้าน
ใครก็ตามที่เคยมีประสบการณ์การขอวีซ่ามายังประเทศเยอรมันนี
ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียว กันว่ามีความยุ่งยากเหลือเกิน
แต่ความยากลำบากนั้นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อความปรารถนา ที่มุ่งมั่นนี้
เพราะดูได้จากจำนวนผู้คนที่เรียงคิวกันอย่างยาวเหยียดอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
บางคน ก็ต้องการแค่มาเที่ยว บางคนก็อยากมาทำงาน และก็มีอยู่จำนวนไม่น้อยที่ทำเรื่องเพื่อขอมา แต่งงานใช้ชีวิตอยู่ที่นี่
การมาใช้ชีวิตอยู่ต่างแดนเป็นเวลานาน
เพื่อนมีความสำคัญ แต่ก็หาได้ไม่ง่ายนักอย่างที่ หวังไว้
เพราะถึงแม้ว่าจะมีคนไทยหลั่งไหลกันมาอาศัยอยู่หลายหมื่นคนก็ตาม
แต่ก็อยู่ กระจายกันไปตามเมืองต่าง
ๆ ( ประเทศเยอรมันนีมีพื้นที่กว้างและแบ่งการปกครองออก เป็นเมือง
Stadt ซึ่งมีมากว่า 13,000 เมือง ) ผู้มาอยู่ใหม่จะไปไหนคนเดียวก็ไม่กล้านัก เพราะภาษาก็ยังไม่ได้เรื่อง
ครั้นพอมีโอกาสได้ออกไปเจอผู้คนบ้าง มองซ้าย
มองขวา เห็นคนผมสีดำ ตาสีดำ รีบเข้าไปทัก นึกว่าจะเป็นคนไทยด้วยกัน
ก็เป็นต้องผิดหวังกลับ มา เพราะที่เห็นนั่นเป็นชาวเอเซียชาติอื่น
เช่น เวียดนาม ฟิลลิปปินส์ จีน ฯลฯ ถ้านำมา เปรียบเทียบกับคนชาติอื่นแล้ว
คนไทยไม่ได้มาอาศัยอยู่ในเยอรมันนีมากมายอย่างที่คิด ผู้เขียนเองใช้เวลามากกว่าหนึ่งปีในการค้นหาเพื่อน
และน่าแปลกมาก เพราะเพื่อนที่ ว่านี้อาศัยอยู่ห่างกันแค่
3 หลังคาเรือน แต่กว่าจะได้เจอหน้ากันก็ปาเข้าไปปีที่สอง นั่นแหละ
พี่นงลักษณ์เป็นคนอัธยาศัยดีมาก
มีน้ำใจเหลือเฟือ แถมยังเป็นคนกว้างขวาง ทำให้ ได้รู้จักกับเพื่อนคนอื่นอีกมากมาย
และที่สำคัญทำให้เราได้มองเห็นชีวิตความเป็นอยู่ ของผู้อื่นด้วย
เมื่อไหร่ก็ตามที่ได้คุยกับพี่นงลักษณ์ มักจะได้สาระและข้อคิดกลับมา เสมอ
นอกจากจะช่วยให้การปรับตัวดีขึ้นแล้วยังได้เรียนรู้ชีวิตในมุมมองอื่นด้วย
นับว่า เป็นความรู้ซึ่งหาซื้อจากที่ไหนไม่ได้เลยจริง ๆ
|